حکم از ناکجاآباد آمد که: - پاس روشنایی و دوری‌ی شب را چاره‌ای کنید:

خورشید قراضه‌ای بر بوم آسمان پرچ کردند!

نور می‌آید: بازی‌خانه روز می‌شود

ولوله میان خلق افتاد که: - آی رخت از تاق آسمان‌ برکشید شب:

های و هوی- شادی‌ی خلق!-

از میان جمعیت یکی پیش می‌آید:  ] دخترک باکره     [

- در تاریک‌نای کدام شب

دخترانه‌گی‌ام را سر هر چارراه شهوت

با سکه‌ای تاخت بزنم؟

خلق خندیدند؛ ] فریبانه[

صدای کوبش سکه‌های زر و سیم بر تخت زمین؛ آمیزش‌اش با لاییدن تن‌آزرده‌گی‌ی دخترک!

نور می‌آید: بازی‌خانه روز می‌شود

                  به ياد و احترام دوست عزيزم و وب نوشته هايش در سال 84 اميرحسين بهبهاني  ( سياها ) 

                                                      كه نمي دانم كجاست تهران يا پاريس ... !